Monday, February 27, 2017

Μπουλούκι - Buluki





Γεια!
Εδώ η καινούρια δουλειά της γνωστής αγνωστης ομάδας των Ντούντηδω/σων που μετεξελίχτηκε σε μπουλούκι!

---

Hey!
This is the new work of the Ntountides/ses team that evolved into "Buluki".











Όταν οι ντούντησες και οι ντούντηδες βρεθήκανε σε ένα χωριό στην Εύβοια την άνοιξη του 2016 άρχισε να γεννιέται το μπουλούκι και ο παρών δίσκος . Η ανάγκη για ένα νέο όνομα ήρθε μέσα από τις αλλαγές στη σύνθεση και τις διαδικασίες της ομάδας.

Περισσότερα ινφο και κατέβασμα στο μπαντκαμπ.

https://buluki.bandcamp.com


--


Buluki was born when Ntountides/ses met in the spring of 2016 in a village of Evia for some days, to play, record and live together for some days. A new album and a new project was the outcome. The need for a new name responds to the changes in the formation and the procedures of the team. 


More info and download on this link.

https://buluki.bandcamp.com

You can find the previous album named "Ntountides" on this link. 
ntountides.bandcamp.com/releases 
And you can contact us if you want a copy or any other info on 
ntountides@gmail.com

Thursday, February 23, 2017

Ιμραλί - αλληλεγγύη στο/ solidarity to Grup Yorum

-- Πληροφορίες στα ελληνικά από κάτω--




Imrali is an island of Turkey at the south part of the sea of Marmara. Until the population exhange between Turkey and Greece there were three greek villages on this small island. After 1923 the island was uninhabited until 1935 when a rural prison was built. The prisoners were allowed to earn money from agriculture and fishing. After arresting Öcalan, the prison was evacuated and was converted into a high security prison (A category).  Abdulah Öcalan is the only prisoner of Imrali. On the island remains unit of army staff -1000 persons- for his guarding.


This situation is for me a symbol of the the attitude of the fascist regime against kurdish and turkish people that fight. We're speaking about a constant war with many aspects, like destructions of kurdish villages, masacres of populations, assassinated/missing/imprisoned fighters.Like the baptism of the fight of the oppressed for dignity into terrorism and  the countless arrests/imprisonments of people that are related to the social movement
(for example lawyers, teachers and musicians).



I will focus on the last one and the prosecution of Grup Yorum, a music group that is the voice of a big part of the fighting people. Two examples are, at September of '12 the violonist and the singer were tortured by police, specifically, they broke the hand of the first and pierced the eardrums of the second in order to force them to end their career. More recently on 21 of October in 2016 police attacked a cultural centre where they were playing and broke their instruments. All of the group members were prearrestedIn 24 of February they have a solidarity concert in Istanbul and this song/video is a minimum reaction to the solidarity call that was given because of this concert.




SOLIDARITY TO GRUP YORUM 
AND TO THE FIGHTING PEOPLE OF TURKEY
THE WAR AGAINST FASCISM AND IMPERIALISM
IS NOT A CRIME IS A DUTY

--------



Γεια χαρά σε όλους,

Ένα καινούριο τραγούδι /βίντεο που λέγεται Ιμραλί. Η ηχογράφηση είναι από συναυλία στη γρανάδα, κλαρίνο παίζει η Δάφνη και μπεντίρ η Ανθή. Στη μετάφραση στα τούρκικα μας βοήθησε ο φίλος μας Ατακάν.



Το Ιμραλί είναι ένα νησί της Τουρκίας στη νότια Θάλασσα του Μαρμαρά.Μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, το 1922-1923, υπήρχαν τρία ελληνικά χωριά πάνω στο μικρό αυτό νησί. Μετά το 1923, το νησί ήταν τελείως ακατοίκητο ως το 1935, οπότε κτίσθηκε μία αγροτική φυλακή, στους φυλακισμένους της οποίας επιτρεπόταν να κερδίζουν χρήματα από τη γεωργία και το ψάρεμα. Το 1999, μετά τη σύλληψη του Οτσαλάν, η φυλακή εκκενώθηκε με μεταφορά των κρατουμένων της σε άλλες φυλακές και μετατράπηκε σε φυλακή «Κατηγορίας Α» (ύψιστης ασφαλείας). Ο Αμπντουλάχ Οτζαλάν είναι ο μοναδικός κρατούμενος στο Ιμραλί.. Στο νησί παραμένει μονάδα στρατιωτικού προσωπικού -1000 άτομα- για τη φύλαξή του. 

Αυτή η κατάσταση είναι για μένα ένα σύμβολο της αντιμετώπισης του φασιστικού καθεστώτος του Ερντογάν απέναντι στον κουρδικό και τουρκικό λαό που αγωνίζεται. Μιλάμε για ένα συνεχή πόλεμο, είτε αυτός είναι οι καταστροφές των κουρδικών χωριών, οι σφαγές του πλυθησμού, οι νεκροί, οι αγνοούμενοι και φυλακισμένοι αγωνιστές, η βάφτιση του αγώνα για αξιοπρέπεια ως τρομοκρατία αλλά και οι αμέτρητες συλλήψεις και φυλακίσεις ατόμων που σχετίζονται με το κίνημα, όπως δικηγόρων, δασκάλων αλλά και μουσικών. 

Θα σταθώ στο τελευταίο, και τη διώξη του συκγροτήματος Grup Yorum που αποτελεί τη φωνή μεγάλης μερίδας του αγωνιζόμενου κόσμου. Δυο παραδείγματα είναι, το Σεπτέμβρη του '12 η βιολονίστρια και η τραγουδίστρια βασανίστηκαν από την αστυνομία, συγκεκριμένα, έσπασαν το χέρι της πρώτης και τρύπησαν τα τύμπανα των αυτιών της δεύτερης για να τις αναγκάσουν να τερματίσουν την καριέρα τους. Πιο πρόσφατα, στις 21 Οκτωβρίου 2016  η αστυνομία επιτέθηκε σε ένα κέντρο πολιτιστικό  όπου έπαιζαν και εσπασε τα όργανά τους. Όλα τα μέλη του συγκροτήματος προφυλακίστηκαν.  Σε δυο μέρες πραγματοποιούν μια συναυλία στην Κωσταντινούπολη και αυτό το κομμάτι/ βίντεο είναι μια ελάχιστη ανταπόκριση σε ένα κάλεσμα αλληλεγγύης που έγινε εν όψη αυτής τη συναυλίας.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟ GRUP YORUM 
ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ
Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝ

πηγές

προωηθείστε ελεύθερα..

Sunday, January 29, 2017

February - March Tour - from Granada to Berlin



February - March 2017 Tour - from Granada to Berlin
"Songs and stories from the tradition of Greece and Meditteranea"

Dafni - clarinet, voice
Dimitris - lute, voice

February

Friday 3 - Molino De los animas, Granada, Spain
Wednesday 8 - Sagunt, Spain
Thursday 9 - Ca Revolta, Valencia, Spain
Saturday 11 - Hort del Xino, Barcelona, Spain
Friday 17 - La mer Veilleuse, Marseille, France

March



Friday 10 - Sofia, Yoga Himalaya
Saturday 11 - Eindhoven
Tuesday 14 - Amsterdam
Sunday 19 - Den Haag
Thursday 23 - Berlin


---


https://ia601505.us.archive.org/17/items/dimdafnigranada/Ksipna%20Perdikomata.mp3



A traditional song from the area of Tzoumerka mountains in Epirus, northern greece. This is a typical song of the wedding. The man goes to the neighbourhood of the girl and wakes her up singing. The girl welcomes him saying that ¨You brought beauty to our awful place¨!
Recording from a rehearsal in Granada.

---

A video of us playing last summer in Grevena, Greece , on the street. 
We found it out a couple of weeks ago!



Wednesday, January 18, 2017

Το μανιφέστο ενός νεαρού λαουτιέρη - The manifest of a young lutist



Το ''μανιφέστο ενός νεαρού λαουτιέρη'' θα μπορούσε αλλιώς να λέγεται '' Δυο λόγια για την παράδοση'' ή "ένα ανθελληνικό παραλήρημα''. Είναι κάποιες κουβέντες πολύ σημαντικές για μένα που σχετίζονται με τη μουσική και την παράδοση. Για αυτό είναι σημαντικό για μένα να τις μοιραστώ με ανθρώπους με τους οποίους είτε παίζουμε μαζί, είτε ενδιαφερόμαστε για κοινές μουσικές και παραδόσεις. Σχόλια, αντιρρήσεις, προτάσεις ή τοποθετήσεις ευπρόσδεκτα..!

Μπορείτε να το βρείτε στο παρακάτω λινκ με στίχους πληροφορίες και κατέβασμα!
https://onemansnoise.bandcamp.com/album/--2

dimitrisathanas@hotmail.com 
--- 


"Το μανιφέστο ενός νεαρού λαουτιέρη" could be translated as "The manifest of a young lutist" or have as alternative titles "A couple of words about tradition" or " An anti-greek delirium". It talks about things I have learned from playing traditional music but also my opinion or position against some aspects of the tradition. It is very difficult to translate such a big text in english, but I would be happy to give some more info to whoever is interested. 


You can find it on the following link for downloading info etc..
https://onemansnoise.bandcamp.com/album/--2

Thursday, December 1, 2016

Ας ανήξει το καπάκι..

Για σένα και για μένα δε θα γυρίσουνε ταινίες
για σένα και για μένα δε θα γράψουνε βιβλία
δε θα μας δεις στην τηλεόραση
να μας παινεύουν
να μας χαιδεύουν
εμείς δε θα πάρουμε ποτέ επαίνους
δε θα βγάλουμε λόγους σε ακροατήρια
δε θα ανεβούμε πάνω στη σκηνή
δε θα μας γράψει η ιστορία με μεγάλα γράμματα

Όσοι θέλουνε να μάθουνε για μας
να μας ψάξουνε στους δρόμους
στα λόγια των ανθρώπων
στη συλλογική μνήμη
στα μέρη όπου πάνε λίγοι
όχι επειδή δε θέλουνε
αλλά επειδή φοβούνται
όσοι θέλουνε ας μας ψάξουν στους υπονόμους
το αίμα μας χύθηκε και θα κυλάει πάντα εκεί
κάτω απ'το τσιμέντο που πατάτε
όποιος μας ψάχνει ας ανήξει το καπάκι
να δει την υπόγεια ιστορία
...
η αλλιώς θα τον βρούμε εμείς

Wednesday, July 6, 2016

Για τους φυλακισμένους - For the ones in prison

-- English info below --

Γεια χαρά σε όλους.

Σήμερα ανεβάζω κάτι μετά απο καιρό, είναι κάποιοι στίχοι που έγραψα και κάπως φυσικά έγιναν ένα μοιρολόι. Στην Ήπειρο, κάθε πανηγύρι ξεκινά με ένα μοιρολόι. Έτσι οι μπορούμε να θυμόμαστε όσους δεν είναι μαζί μας, είτε έχουν φύγει απο τη ζωή, είτε είναι στα ξένα ή δεν μπόρεσαν είναι εκεί για οποιοδήποτε άλλο λόγο. Εγώ θα ήθελα πιο συχνά να θυμάμαι αυτούς που δεν είναι μαζί μας για τον απλό λόγο ότι είναι έγκλειστοι. Είτε στη φυλακή, στο ψυχιατρείο, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τα διάφορα ιδρύματα. Γιατί το σύστημα μας δεν θέλει ανθρώπους διαφορετικούς, που λένε και πράττουν αυτά που σκέφτονται, ανυσηχούν, προκαλούν ζημιές και δεν είναι παραγωγικοί, συμπεριφέρονται περίεργα και ακατανόητα, οργανώνονται, μεταναστεύουν, αμφισβητούν και ελπίζουν. Για να δικαιλογείται η ύπαρξη αυτού του σωφρονιστικού συστήματος χρειάζεται και ένας ανάλογος αριθμός έγκλειστων. Για αυτούς είναι νούμερα και μέθοδοι, αλλά ας μην είναι έτσι και για μας. Θα ήλπιζα μια μέρα να μπορύσαμε να ξεκινήσουμε την εκδήλωση χωρίς να υπάρχει ανάγκη για αυτό το τραγούδι. Όταν θα μπορούμε να είμαστε πάλι όλοι μαζί άνθρωποι, άνθη, πουλιά, ελάφια και οι φυλακές στάχτη στη φωτιά που θα χορεύουμε.

Αλλά ως τότε..



Λευτεριά είναι να μπορείς να αγναντεύεις
τα δέντρα και τα πουλιά
να δέχεσαι τον αέρα πάνω σου με όλες τις αλλαγές του
να μπορείς να βρίσκεσαι δίπλα στα άτομα που αγαπάς
να αγαπάς και να αγαπιέσαι
να ριζώνεις και να χάνεσαι
να επιλέγεις

Κάθε φορά που κοιτάζω το βράδυ τα αστέρια
θα θυμάμαι αυτούς που δεν μπορούν να τα βλέπουν

Με ισοκράτη στο λαούτο και τη Δάφνη στο κλαρίνο...

--English info --

This is a song that is a tribute to the imprisoned people. It is written in the form of Epirus μοιρολόι - funeral song. In Epirus every traditional festival starts with a μοιρολόι. In this way we try to remember all the people that can not be with us, either because they passed away or because they are far away. I wrote some words in this style of music and they are dedicated to the people that cannot be with us because they are imprisoned. Either in prison, psychiatric institutions or concentration camps. Hope there comes a day when there would be no need to sing this song, and we could celebrate all together on top of the ashes of all the prisons.



The instruments that you hear are the lute and the clarinet (thanks to Daphne!)