Wednesday, September 20, 2017

Some new songs - Καινούρια κομμάτια!

Σ΄ όσα μέρη κι αν επήγα
All the places I went to..
I never hurt a fly!



Θολό πού'ναι το χρώμα
The colour is blurry and the paints are grey
the present becomes blurry and seems like yesterday



Πάθος Καρπάθου - Pathos (Karpathos)
when I see a bird in the cage, whatever kind of bird
my eyes weep, my feet cannot move

don't mourn for the imprisoned one, don't feel sorry
the ones that are tied without bars, are to feel sorry about




Monday, February 27, 2017

Μπουλούκι - Buluki





Γεια!
Εδώ η καινούρια δουλειά της γνωστής αγνωστης ομάδας των Ντούντηδω/σων που μετεξελίχτηκε σε μπουλούκι!

---

Hey!
This is the new work of the Ntountides/ses team that evolved into "Buluki".











Όταν οι ντούντησες και οι ντούντηδες βρεθήκανε σε ένα χωριό στην Εύβοια την άνοιξη του 2016 άρχισε να γεννιέται το μπουλούκι και ο παρών δίσκος . Η ανάγκη για ένα νέο όνομα ήρθε μέσα από τις αλλαγές στη σύνθεση και τις διαδικασίες της ομάδας.

Περισσότερα ινφο και κατέβασμα στο μπαντκαμπ.

https://buluki.bandcamp.com


--


Buluki was born when Ntountides/ses met in the spring of 2016 in a village of Evia for some days, to play, record and live together for some days. A new album and a new project was the outcome. The need for a new name responds to the changes in the formation and the procedures of the team. 


More info and download on this link.

https://buluki.bandcamp.com

You can find the previous album named "Ntountides" on this link. 
ntountides.bandcamp.com/releases 
And you can contact us if you want a copy or any other info on 
ntountides@gmail.com

Sunday, January 29, 2017

February - March Tour - from Granada to Berlin



February - March 2017 Tour - from Granada to Berlin
"Songs and stories from the tradition of Greece and Meditteranea"

Dafni - clarinet, voice
Dimitris - lute, voice

February

Friday 3 - Molino De los animas, Granada, Spain
Wednesday 8 - Sagunt, Spain
Thursday 9 - Ca Revolta, Valencia, Spain
Saturday 11 - Hort del Xino, Barcelona, Spain
Friday 17 - La mer Veilleuse, Marseille, France

Saturday 18 - Si par Azar, Marseille, France

March



Friday 10 - Sofia, Yoga Himalaya
Monday 13 - Radio Tonka, Den Haag
Thursday 15 - Molli Chaoot, Amsterdam
Sunday 19 - Music in Transition, Den Haag
Saturday 25 - Arcanoa, Berlin


---


https://ia601505.us.archive.org/17/items/dimdafnigranada/Ksipna%20Perdikomata.mp3



A traditional song from the area of Tzoumerka mountains in Epirus, northern greece. This is a typical song of the wedding. The man goes to the neighbourhood of the girl and wakes her up singing. The girl welcomes him saying that ¨You brought beauty to our awful place¨!
Recording from a rehearsal in Granada.

---

A video of us playing last summer in Grevena, Greece , on the street. 
We found it out a couple of weeks ago!



Wednesday, January 18, 2017

Το μανιφέστο ενός νεαρού λαουτιέρη - The manifest of a young lutist



Το ''μανιφέστο ενός νεαρού λαουτιέρη'' θα μπορούσε αλλιώς να λέγεται '' Δυο λόγια για την παράδοση'' ή "ένα ανθελληνικό παραλήρημα''. Είναι κάποιες κουβέντες πολύ σημαντικές για μένα που σχετίζονται με τη μουσική και την παράδοση. Για αυτό είναι σημαντικό για μένα να τις μοιραστώ με ανθρώπους με τους οποίους είτε παίζουμε μαζί, είτε ενδιαφερόμαστε για κοινές μουσικές και παραδόσεις. Σχόλια, αντιρρήσεις, προτάσεις ή τοποθετήσεις ευπρόσδεκτα..!

Μπορείτε να το βρείτε στο παρακάτω λινκ με στίχους πληροφορίες και κατέβασμα!
https://onemansnoise.bandcamp.com/album/--2

dimitrisathanas@hotmail.com 
--- 


"Το μανιφέστο ενός νεαρού λαουτιέρη" could be translated as "The manifest of a young lutist" or have as alternative titles "A couple of words about tradition" or " An anti-greek delirium". It talks about things I have learned from playing traditional music but also my opinion or position against some aspects of the tradition. It is very difficult to translate such a big text in english, but I would be happy to give some more info to whoever is interested. 


You can find it on the following link for downloading info etc..
https://onemansnoise.bandcamp.com/album/--2

Thursday, December 1, 2016

Ας ανήξει το καπάκι..

Για σένα και για μένα δε θα γυρίσουνε ταινίες
για σένα και για μένα δε θα γράψουνε βιβλία
δε θα μας δεις στην τηλεόραση
να μας παινεύουν
να μας χαιδεύουν
εμείς δε θα πάρουμε ποτέ επαίνους
δε θα βγάλουμε λόγους σε ακροατήρια
δε θα ανεβούμε πάνω στη σκηνή
δε θα μας γράψει η ιστορία με μεγάλα γράμματα

Όσοι θέλουνε να μάθουνε για μας
να μας ψάξουνε στους δρόμους
στα λόγια των ανθρώπων
στη συλλογική μνήμη
στα μέρη όπου πάνε λίγοι
όχι επειδή δε θέλουνε
αλλά επειδή φοβούνται
όσοι θέλουνε ας μας ψάξουν στους υπονόμους
το αίμα μας χύθηκε και θα κυλάει πάντα εκεί
κάτω απ'το τσιμέντο που πατάτε
όποιος μας ψάχνει ας ανήξει το καπάκι
να δει την υπόγεια ιστορία
...
η αλλιώς θα τον βρούμε εμείς

Wednesday, July 6, 2016

Για τους φυλακισμένους - For the ones in prison

-- English info below --

Γεια χαρά σε όλους.

Σήμερα ανεβάζω κάτι μετά απο καιρό, είναι κάποιοι στίχοι που έγραψα και κάπως φυσικά έγιναν ένα μοιρολόι. Στην Ήπειρο, κάθε πανηγύρι ξεκινά με ένα μοιρολόι. Έτσι οι μπορούμε να θυμόμαστε όσους δεν είναι μαζί μας, είτε έχουν φύγει απο τη ζωή, είτε είναι στα ξένα ή δεν μπόρεσαν είναι εκεί για οποιοδήποτε άλλο λόγο. Εγώ θα ήθελα πιο συχνά να θυμάμαι αυτούς που δεν είναι μαζί μας για τον απλό λόγο ότι είναι έγκλειστοι. Είτε στη φυλακή, στο ψυχιατρείο, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τα διάφορα ιδρύματα. Γιατί το σύστημα μας δεν θέλει ανθρώπους διαφορετικούς, που λένε και πράττουν αυτά που σκέφτονται, ανυσηχούν, προκαλούν ζημιές και δεν είναι παραγωγικοί, συμπεριφέρονται περίεργα και ακατανόητα, οργανώνονται, μεταναστεύουν, αμφισβητούν και ελπίζουν. Για να δικαιλογείται η ύπαρξη αυτού του σωφρονιστικού συστήματος χρειάζεται και ένας ανάλογος αριθμός έγκλειστων. Για αυτούς είναι νούμερα και μέθοδοι, αλλά ας μην είναι έτσι και για μας. Θα ήλπιζα μια μέρα να μπορύσαμε να ξεκινήσουμε την εκδήλωση χωρίς να υπάρχει ανάγκη για αυτό το τραγούδι. Όταν θα μπορούμε να είμαστε πάλι όλοι μαζί άνθρωποι, άνθη, πουλιά, ελάφια και οι φυλακές στάχτη στη φωτιά που θα χορεύουμε.

Αλλά ως τότε..



Λευτεριά είναι να μπορείς να αγναντεύεις
τα δέντρα και τα πουλιά
να δέχεσαι τον αέρα πάνω σου με όλες τις αλλαγές του
να μπορείς να βρίσκεσαι δίπλα στα άτομα που αγαπάς
να αγαπάς και να αγαπιέσαι
να ριζώνεις και να χάνεσαι
να επιλέγεις

Κάθε φορά που κοιτάζω το βράδυ τα αστέρια
θα θυμάμαι αυτούς που δεν μπορούν να τα βλέπουν

Με ισοκράτη στο λαούτο και τη Δάφνη στο κλαρίνο...

--English info --

This is a song that is a tribute to the imprisoned people. It is written in the form of Epirus μοιρολόι - funeral song. In Epirus every traditional festival starts with a μοιρολόι. In this way we try to remember all the people that can not be with us, either because they passed away or because they are far away. I wrote some words in this style of music and they are dedicated to the people that cannot be with us because they are imprisoned. Either in prison, psychiatric institutions or concentration camps. Hope there comes a day when there would be no need to sing this song, and we could celebrate all together on top of the ashes of all the prisons.



The instruments that you hear are the lute and the clarinet (thanks to Daphne!)